Η ΕΛΠΙΔΑ..... ΠΙΣΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ!

Σε λίγες ημέρες σύσσωμο το Ελληνικό Έθνος θα εορτάσει την επέτειο ενάρξεως της Ελληνικής Επανάστασης που έκανε τον τότε ευρωπαϊκό κόσμο να απορήσει με την λεβεντιά και την αυτοθυσία των Ελλήνων.

Τετρακόσια χρόνια σκλαβιά, τέσσερις αιώνες κατά τους οποίους η άλλοτε Βυζαντινή Αυτοκρατορία βρίσκεται αιχμάλωτη και προδομένη από την Δύση που μόνο σκοπό είχε την εδαφική ανεξαρτησία του Βυζαντίου αλλά την πνευματική υποταγή στο πρωτείο και στην κοσμική εξουσία του αιρετικού και σχισματικού Πάπα της Ρώμης.

Πολλές οι προσπάθειες μέσα σε όλα αυτά τα φοβερά χρόνια της δουλείας ώστε να επιτευχθεί η πολυπόθητη ελευθερία με κανένα όμως αποτέλεσμα , εκατοντάδες άνθρωποι σφαγιάζονταν από την Υψηλή Πύλη μετά από κάθε ένοπλη εξέγερση. Τρομοκρατία, σφαγές,διωγμοί και πλείστα άλλα δεινά κρατούσαν τους Έλληνες δέσμιους των Οθωμανών με την '' βοήθεια '' βέβαια και κάποιον '' ελλήνων'' που πρώτα από όλα έβαζαν το συμφέρον το δικό τους γνώρισμα και των δικών μας ημερών.

Ευτυχώς όμως μέσα σε αυτή την αποπνικτική ατμόσφαιρα κάποιοι φρόντιζαν να κρατούν άσβεστη την ελπίδα για την απελευθέρωση και την ανεξαρτησία της Ελλάδος εξ υψώνοντας την και πάλι στην θέση που κατείχε η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας.

Από την άλωση της Βασιλεύουσας και ως την ημέρα που ελευθερώθηκε και το τελευταίο κομμάτι της υπόδουλης Ελλάδος ( με κάποιες δυστυχώς ακόμη εξαιρέσεις ) ο πόθος και η αγάπη για την πατρίδα έμεινε άσβεστος . Το μεγαλείο του έθνους με την χάρη του Θεού διασώθηκε και παρέμεινε -παραμένει φυλαγμένο μέσα στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας με την ακούραστη προσπάθεια των μεγάλων μορφών που υπηρέτησαν και υπηρετούν το τίμιο και αιματοβαμμένο ράσο.

Οι ανά τα πέρατα της οικουμένης Έλληνες συνασπίστηκαν και όλοι μαζί προσφέροντας χρήμα, μέσα διάφορα αλλά και πολλές φορές ακόμη και την ζωή τους αγωνίστηκαν για τα ιδανικά της σκλαβωμένης πατρίδας .

Είναι λαμπρές οι σελίδες της ένδοξης Ελληνικής ιστορίας κάτι όμως που σε μερικούς προκαλεί απέχθεια μόνο και μόνο γιατί παρουσιάζουν ένα διαφορετικό χαρακτήρα Ελλήνων που σπανίζει σήμερα. Μορφές ιστορικές που δεν συμβιβάστηκαν και δεν απεμπόλησαν πίστη, πατρίδα και παραδόσεις '' ξεπερασμένα '' όμως ιδανικά για μικρά μυαλά που δεν αντέχουν την Ελληνική διαφορετικότητα .

Πολλοί προσπαθούν να υποβιβάσουν αλήθειες και γεγονότα με την δύναμη της εξουσίας μιας εξουσίας όμως που ως βάσει της είναι αυτοί οι άνθρωποι του αγώνα αλλά και αυτές οι παραδόσεις που διασώθηκαν στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Ελπίζω τα λόγια ενός σύγχρονου μεγάλου Ρώσου πολιτικού ότι '' Η Εκκλησία παίζει τόσο σημαντικό ρόλο για την ασφάλεια της Ρωσίας όσο και η πυρηνική της ασπίδα'' να γίνουν ευαγγέλιο στους ασθμαίνοντας Έλληνες '' ηγέτες''.