ΠΡΩΤΥΠΟΣΗ ΑΝΑΚΥΡΗΞΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Τα πάντα είναι έτοιμα για την επίσημη κήρυξη της Ελληνικής επανάστασης , το υποδουλωμένο γένος των Ελλήνων ζώντας τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς με καταπάτηση κάθε ανθρωπίνου δικαιώματος και θρησκευτικής ελευθερίας με κάποιες εξαίρεσης αναμμένη το ξεκίνημα του αγώνα.


Πολλά ήταν τα επαναστατικά κινήματα μέσα σε αυτό το διάστημα των τεσσάρων αιώνων δουλείας αλλά χωρίς να φέρουν κανένα αποτέλεσμα φέρνοντας αντιθέτως σκληρά αντίποινα των Τούρκων.


Η Φιλική Εταιρία επανδρωμένη με άξιους ηγέτες και εργάτες της ελευθερίας προετοίμασαν την εξέγερση καθοδηγούμενοι από τους προγόνους τους που δεν ήταν άλλοι από γενναίους στο φρόνημα απογόνους συγκλητικών της Ένδοξης Αυτοκρατορίας της Ρωμανίας .Κάθε κίνηση τους χαρακτηριζόταν από αυτοθυσία χωρίς να αναζητούν την δική τους προβολή παρά το όφελος της πατρίδας που κάτω από τον Τουρκικό ζυγό και τους προδότες των ιδανικών του έθνους των Ρωμαίων καταδυναστεύονταν .Δυστυχώς και σήμερα τέτοιου είδους άνθρωποι παραμένουν σε θέσεις και αξιώματα που η ανευθυνότητα και η αδιαφορία μας τους παραχωρούν.


Μιας τέτοιας προσπάθειας δεν μπορούσε να λείπει και ένα ηγετικό στέλεχος που παρακινούμενο από το πορφυρό (πάθος) αίμα των αυτοκρατόρων της Ρωμανίας αναλαμβάνει την θέση που του αρμόζει καταλαμβάνοντας τον νόμιμο τίτλο του βασιλικού επιτρόπου δηλαδή του αντικαταστάτη του Αυτοκράτορα. Ο Ιωάννης Υψηλάντης αποσύρεται και έτσι ο αδελφός του Αλέξανδρος πρίγκιπας της Βλαχίας στέκε τε στο ύψος των περιστάσεων με θάρρος ανταποκρινόμενος στην ιστορία και την παράδοση των προγόνων του. Στις 26 Φεβρουαρίου το 1821 και αφού όλα είναι έτοιμα για την έναρξη του αγώνα όπως είναι θεσπισμένο από αιώνες πριν στον Ιερό Ναό των Τριών Ιεραρχών στο Ιάσιο της Μολδοβλαχίας ο Αλέξανδρος Υψηλάντης με το παράστημα του και με φόβου Θεού αναλαμβάνει τα καθήκοντα του ως βασιλικός επίτροπος. Ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ως άλλος πατριάρχης του γένους τελεί επίσημη δοξολογία και ευλογόντας την σημαία της επαναστάσεως παραδίδει το ξίφος στον '' Αλέξανδρο τον Γ' Αυτοκράτορα των Ρωμαίων '' .


Η τελετή αυτή παρουσία των Φιλικών δεν είναι τίποτε άλλο από την '' ενθρόνιση '' του νέου αυτοκράτορα νομίμου αρχηγού της Ρωμανίας και άξιο διάδοχο των Μεγάλου Αλεξάνδρου και Αλεξάνδρου του Β΄της Μακεδονικής Δυναστείας. Τυπικά και επίσημα ο Αλέξανδρος Υψηλάντης δεν εστέφθη αυτοκράτορας όπως ορίζει το βυζαντινό τυπικό και ακόμα χειρότερα δεν του αναγνωρίστηκε αυτός ο τίτλος από κανέναν όταν πια η Ελλάδα ελευθερώθηκε η άμεση επέμβαση των ξένων δυνάμεων για την ''κηδεμονία'' της Ελλάδος ούτε την άφησε να ανοίξει τα φτερά της φοβούμενη το Ξύπνημα του ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΎ ΓΊΓΑΝΤΑ αλλά και ούτε αποκατέστησε τον Αλέξανδρο θέλοντας να κρατήσουν τους μέχρι τότε σκλαβωμένους Έλληνες έκτοτε υποδουλωμένους στην Δύση με την βοήθεια των τέκνων της.